وقتــــــی می خندی به لبات کلــــــی حسادت بکنم

تو باغ ِ نرگس منی ، با صد شکوفـــــــه های نو

نمی ذارم هیچکی بیاد، بشکنه شاخـــــــه های تو

بیـــــــا بمون کنار من تا دنیـــــــا آبی بمونه

تا سایه روشن هـــــــوام همیشـــه آبی بمونه

من تو نگاه ِ روشنت، دنیا رو روشــــن می سازم

بهشت ِ با تو بودنو تو باغ و گلشــــــن می سازم

به وصف انشای نگـات صفحه رو خالی میذارم

به شادی کنج لبـــــــات بوسه ی عالی می ذارم

اگه گذاشتی رو چشـــــــام قدم هاتو جا می ذارم

رو سرخی جام لبــــــــــام لاله و شب بو می کارم

با پیچ و تاب ِ گیســـــوهام مست و خرابت می کنم

تو قصه های روشنــــــم بازم شهابت می کنم

به شعله ی تــنــــــد تــنــت بستر گل ها رو می دم

رو نقش ِ خیس پیرهنــــــت فرش ثریا رو می دم

بازم نوازشـــــــم بکن تا شاپرک پـــــــر بزنه

هزار تا پروانه ی نو، از پیله هاش ســــر بزنه

بتـــــاب به آینه تا نسیم نور ِ تو رو پخش بکنه