هر کجا هستم ، باشم ،

آسمان مال من است .

پنجره ، فکر ، هوا ، عشق ، زمین مال من است .

چه اهمیت دارد

گاه اگر می رویند

قارچ های غربت ؟

من نمی دانم

 که چرا می گویند : اسب حیوان نجیبی است ، کبوتر زیباست .

وچرا در قفس هیچکسی کرکس نیست .

گل شبدر چه کم از لاله ی قرمز دارد .

چشم ها را باید شست ، جور دیگر باید دید .

واژه ها را باید شست .

واژه باید خود باد ، واژه باید خود باران باشد .

چترها را باید بست ،

زیر باران باید رفت .

فکر را ، خاطره را ، زیر باران باید برد .

با همه ی مردم شهر ، زیر باران باید رفت .

دوست را ، زیر باران باید دید .

عشق را ، زیر باران باید جست .

زیر باران باید بازی کرد .

زیر باران باید نوشت ، حرف زد ، نیلوفر کاشت .

زندگی تر شدن پی در پی ،

زندگی آب تنی کردن در حوضچه ی اکنون است .